En we zijn los!

In de zon maar liefst!! Olé. Alle ouders naar de juiste plek gedirigeerd, fietsjes op een rij, bagage met enige moeite in de auto's gepropt - wat nemen ze mee tegenwoordig? Vroegah konden we met twee mini's, tegenwoordig hebben we drie vrachtwagens nodig -, oud-leerling kwam volledig bezweet aanfietsen met een tweede fiets op zijn nek voor z'n broertje en slechts een paar minuten te laat vertrokken we richting de voorlopig droge kamplocaties. Uiteraard na ons sektarisch karakter direct te hebben bevestigd met een paar rondjes 'Pony' en 'Cheer rock paper scissors' op de parkeerplaats. Je kan maar beter weten waar je aan toe bent als ouder - beetje laat, want al ingeschreven, maar heho, dat mag de pret niet drukken.

Smeekbedes naar de weergoden dat het nog een uurtje droog blijft, dan staan die tentjes. De rest boeit niks, vies en nat worden we toch. Die tentjes eigenlijk ook niet, want de helft zal wel weer lekken :)

Oh ennuh, denk aan die reacties. Worden we blij van.