Daar gaan we... (deze post wordt regelmatig bijgewerkt en opnieuw geupload)

Voor god en vaderland, broek op de vreethaak... We pogen een live verslag te geven, maar als jullie niks meer horen liggen we voor lijk in een hoekje. Of zitten we bij de plaatselijke snackbar :)

• Groep 1 is binnen, de Supersjeffies. Presentatie matig, salade ook. Het hoogtepunt was de dressing: kant en klare honingmosterdressing van de Jumbo. Ok.
• Groep 2: HOJM. Zeer speciale broodjes uit Italië, in de pan gebakken. Oftewel, veredelde bruschetta. Das 1.
• Groep 3: de Topchefs. Goed verhaal met veel bla bla en vooral geslijm bij de jury, maar het is gewoon bruschetta. Das 2. Stiekum best lekker, maar zoals Lucas zegt: 'daar kunnen zij niet zoveel aan doen, de tomaat heeft gewoon smaak.'
• Groep 4, de Mexicanos, presenteert een Grieks gerecht. Snappen we niet. Ze presenteren watermeloen met - volgens de kokers - feta, maar die ontdekten wij niet. Watermeloen met niks dus. What's not to like.
• Groep 5: de Rijstkokers. Het recept komt uit een arm dorpje in Antartica waar mensen in iglo's leefden, waaronder de oma van de verteller. Verrassend lekker! Bietencarpaccio, geitenkaas, walnoot en balsamico. We genieten.
• Groep 6, de Barlaboys, hebben, denken wij, het verhaal gekopieerd van groep 2. Bruschetta 3 dus. Met minder lekkere tomaat.
• Groep 7: de Barlaeusbavianen. Geen menukaart, want die is opgegeten door een beer. Matig verhaal, maar de radslagen waarmee het eten gepresenteerd wordt maken veel goed. We krijgen een extreem lulkoekverhaal, maar uiteindelijk is het gewoon... bruschetta nummer 4. Met rauwe knoflook. Ook deze gaat de geschiedenis niet halen.
• Groep 8, Fusion Fiesta 'want wij maken overal een feestje van' . Niet van hun uitgeholde paprika met blokjes groente.
• Groep 9, the Berres Boys. Veruit de mooiste menukaart met recensies uit diverse kranten, een magische presentatie, maar de smaak was minder magisch. We horen net dat de nacho's uit de pan gebikt moesten worden, dus dat verklaart een hoop.
• Groep 10: Ralev. Wederom mooie menukaart, maar helaas... bruschetta nummer 5. Met afstand de slechtste: soggy brood, brokken knoflook the size of a fingernail en tomaten die denkelijk niet rijp waren. Of gewoon smakeloos. We lijden in stilte

Kleine intermezzo: zojuist kregen we trots een bordje rauwe kipfilet voor onze neus. Toen we aangaven dat niet op te eten werd zeer verbaasd gereageerd... Gelukkig greep de hulpmentor tijdig in en verhuisde de kip richting een pan. Pfieuw.

• The Mexicanos zijn terug, dit keer met taco's met vegetarisch gehakt. Iets logischer dan hun Griekse gerecht, maar helaas niet beter. We hopen op een behoorlijk toetje.
• Groep 11, De Groep Zonder Naam, heeft groentesoep met selderij uit Tsjechië, wortels uit de Himalaya, uien uit de Alpen en aardappels van een bioboerderij waar iedereen goed wordt behandeld. De groenten zijn beetgaar, de bouillon tikkie zout. Voordeel: geen bruschetta, nadeel: dorst. Forever.
• Groep 12: Le Groupe Internationale. Het plan was gepocheerde eieren, maar op duistere ziet het eruit als roerei. Ze missen de handigheid om te doen alsof dat het plan was, maar we waarderen de flexibiliteit en het smaakt niet eens rampzalig. 
• HOJM is gearriveerd met hun hoofdgerecht en een toneelstuk over Hikari, de onderzoekster in het vleesetende Aztec-gebied. Not bad en de burrito's met kip, paprika en twee sauzen zijn ook bepaald niet slecht. 
• Groep 13, Tokyo en Yoko So: in een kimono, Japanse muziek, een misosoep met tofu. We willen het bord niet meer terug geven: een verademing na alle bruschetta!
• De Supersjeffies zijn terug met een bordje ravioli. Hij is ongeveer gaar. En met een zeer aparte nasmaak waar ik nog lang van wakker ga liggen.
• Groep 14, de Samoerai Clan, komt met gyoza's, een lang en goed voorbereid verhaal, sushistokjes, buigingen en dansjes. Ze zijn uiteraard uit de diepvries, maar heho, dit is lekker! Knisperig aan de onderkant, goed warm: verademing 2. Mijn nieren kreunen wel wederom in protest: het lijkt alsof ze er een potje zout overheen gekiept hebben.

Het weer in nog steeds goed: we genieten. Ook van de driftig dansjes oefenende groepjes :)

• Tokyo en Yoko So is terug, wederom met Japanse muziek en ditmaal nigiri: knap dat je het in elkaar gerold krijgt, maar in redelijkheid hadden ze ook een bordje rijstepap kunnen serveren. Was potentieel lekkerder geweest.
• De Fusion Fiesta retourneert met zonnebrillen en hawaislinger - we voelen ons helemaal feestelijk. Vegetarische taco met komkommer - why?? why??? -, paprika en gehakt. Het behoeft een slokje Radler om het weg te slikken.
• De Rijstkokers hebben een prachtig verhaal over honderd testen en dan ben Egg Fried Rice waardig. Het ziet er prachtig uit en zelfs zonder honderd testen mochten we het proeven. Heerlijk! We zijn best onder de indruk, zeker als je bedenkt dat dit het resultaat van het ons eerder aangeboden bordje rauwe kip is :)

We hebben heel even pauze: broodnodig. We are dying. Zo verder in een nieuwe post. Wel fijn dat er inmiddels as usual wordt afgewassen in de pisbak. Vertellen we ze maar niet.