donderdag 20 augustus 2026

Bijzonder voorwerp, bijzondere verhalen

We zijn inmiddels van start met het bijzondere voorwerp: ze hebben het wat lastiger dan normaal, want waar we normaal een klas aan het kampvuur zetten en een klas binnen, zitten ze gedwongen beide binnen. Dat vergt nog meer beschaving en rust, maar het gaat uitstekend voorlopig. De mentoren trappen af: Lucas speelt een lied op zijn gitaar, Mirabelle heeft de rammelaar die haar overoma gekregen heeft toen zij een kind kreeg in 1880, die steeds doorgaat naar de oudste dochter mits die Elisabeth als (tweede) naam heeft. Daarna is het de beurt aan de eersteklassers en hulpmentoren. De stilte is oorverdovend en mooi. Er worden goede vragen gesteld, goed naar elkaar geluisterd: best spannend om zo je ziel en zaligheid bloot te leggen als eersteklasser, heel fijn dat ze dit ook dit jaar weer goed oppakken.

Hierna nog een avondspel van de hulpmentoren (in de hozende regen, ben ik  bang) en dan is het bedtijd: we horen as always allemaal grote verhalen over overlopen en nachten doorhalen, maar helaas voor het grut weten wij uit ervaring dat een beetje dreigen met slapen in de - inmiddels echt best ranzige van al die modderige voetjes en gemorste etensresten - wc's vaak uitstekend helpt.

Jammer om te zien dat een (klein) deel van 1e toch moeite blijkt te hebben met zich normaal gedragen tijdens het bijzondere voorwerp. We doen dit al jaren en we hoeven nooit in te grijpen: dit keer kinderen met echt nonsensverhalen en kinderen die dwars door andermans verhaal heen lullen. Mirabelle is zojuist behoorlijk boos geworden en dat lijkt te helpen. Is te hopen, want anders staat ons nog behoorlijk wat werk te wachten: dit is niet hoe wij willen dat kinderen met elkaar omgaan. Balen, we waren totnogtoe heel tevreden: uiteraard moeten we af en toe iemand even van z'n high horse af schoppen, maar dat hoort erbij. Dit niet.

Gelukkig snel erachteraan ook de andere kant: een hulpmentor zoekt ons op met een overstuur kind dat vertelde over zijn opa en daar even helemaal van volschoot - glaasje water, een armpje van de hulpmentor en hij is weer terug naar de groep. Held. En heldin hulpmentor.

 Update 1e: gaat nu prima. Ze leren snel.



 

6 opmerkingen:

  1. Wat bijzonder: ieder kind zijn/haar eigen verhaal. Iets om nooit meer te vergeten❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Verdrietig te lezen: groepje kinderen met echt nonsensverhalen en kinderen die dwars door andermans verhaal heen lullen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Trots op jullie!!
    De toon zetten en veiligheid bieden, dat kunnen jullie als de beste👏
    Onze kinderen zijn in goede handen bij jullie
    Denk aan het resultaat straks na 6 jaar🪴

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ze zijn in de beste handen. Ze komen er aan de achterkant niet gelijkvormig uit maar wel excellent gevormd. Lucky basterds!

    BeantwoordenVerwijderen